Paulus noemt twee dingen die de mensen in deze kerk doen. Zij namen het woord wat gepredikt werd aan als Gods Woord, en zij geloofden het. Paulus zegt dat zij het gepredikte woord als een woord van God hebben ontvangen en aangenomen.

Heb je wel eens een pakje ontvangen? Wanneer het in je brievenbus is beland heb je het ontvangen. Toch kun je daarna nog beslissen om het niet aan te nemen, bijvoorbeeld wanneer het iets is wat je niet wilt hebben. Je gooit het in de vuilnisbak. Wanneer het iets is wat je graag wilt hebben, dan neem je het gretig uit de bus en bewaar je het! Zo was het ook bij de Thessalonicenzen toen het Woord van God bij hen aankwam. Zij ontvingen het en namen het aan. Ze begonnen het te geloven.

Paulus schrijft ook duidelijk dat zij het aannamen als Gods Woord, en niet dat van mensen. Iemand zei eens: 'Hoe kun je nu denken dat het Woord van God waar is? Het is zo oud en zo vaak overgeschreven. Dat is niet meer te vertrouwen.' Gelukkig lezen we in 2 Timotheüs 3:16 dat het hele Woord is ingegeven door God. De Bijbel is Zijn Woord en in Johannes 1:1 lezen we zelfs dat God en Zijn Woord één zijn. Wie het ook tot je brengt, het Woord is te vertrouwen. Het maakt niet uit of zijn kleding je niet aan staat of dat zijn haar gek zit - het Woord van God is nog steeds van God.

Dit wisten ook de Thessalonicenzen. Zij namen Zijn Woorden aan en geloofden het als Woord van God, ook al kwam het uit Paulus' mond. Dáárdoor werkte het Woord krachtig onder hen. Wanneer jij het pure, onvervalste Woord van God hoort, ontvang het dan en neem het aan als Gods Woord, geloof het, en het zal krachtig voor je werken!